bus ride

All posts tagged bus ride

Biyaheng bus (naman)

Published February 2, 2018 by dapithapon

 

Ang biyahe pauwi ay panibagong pakikibaka rin. Lalo na sa pagsakay sa bus. Kumbaga, para lang mga karakter sa pelikulang World War Z o Train to Busan ang mga komyuter na sa kasamaang palad ay nabigong sumakay sa MRT.

Tulad sa mga nabanggit na pelikula, iba’t ibang hamon o balakid ang dapat laruin o harapin ng mga bidang komyuter sa tulong ng mahabang pasensya, diskarte, lakas ng loob at tatag ng katawan upang makauwi ng buo sa tirahan at kahit papaano’y makapahinga maski anim na oras man lang.

Ngunit, sa halip na may mga zombie na tutugis sa mga bida, ang mga komyuter ang tila mga zombie na hahabol sa mga pampasaherong bus.

Mukhang mga Zombie dahil mga pagod at puyat ang mga komyuter na karamihan ay galing sa trabaho at tanging ang determinasyong makauwi lamang ang pinaghuhugutan nila ng lakas upang mahabol ang mga bago at bulok na bus sa kahabaan ng EDSA.

Ang mga bus lane kung saan puwedeng sumakay ay nawawalan ng silbi dahil sa kalsada palang, nag-aabang na ang mga pasahero at alisto sa pagsalubong sa mga paparating na bus.

Tutal pauwi na rin lang naman, wala nang pakialamanan kesehodang maisantabi ang poise o reputasyong inaalagaan basta makasakay lang. Kahit makapalitan mo pa ng mukha ang kapwa mo pasaherong nakatayo sa loob ng bus.

E ano ngayon kung hanggang hagdan na ang laman ng bus? E ano ngayon kung nakatayo ka mula, halimbawa, North Avenue hanggang Pasay Rotonda? E ano ngayong kung nakasuot ka ng mini skirt o kaya’y ang damit mo ay singhalaga ng gown na ipinang-debut ng presidential apo? E ano ngayon kung kasing guwapo mo si Piolo Pascual? E ano ngayon kung Php 30,000-50,000 ang suweldo mo buwan-buwan sa isang sikat na kumpanya? E ano ngayon kung construction worker ka at kailangan mo ng pahinga? E ano ngayon kung estudyante kang puro major subjects ang inenroll ngayong semestre at kailangang makauwi kaagad para gumawa ng research paper para sa klase kinabukasan?

Kung komyuter ka na sumasakay ng bus pauwi, mula Lunes hanggang Sabado o minsan pa nga ay Linggo, lahat kayo, pantay-pantay. Lahat kayo ay walang ligtas sa paglanghap ng polusyon o usok mula sa tambutso ng mga sasakyan. Lahat kayo ay dapat sumunod at sumabay sa batas ng kalsada.

Kaya kung inaakala ninyo na di hamak na mas maganda ang sitwasyon ng mga komyuter ng bus kumpara sa mga komyuter ng MRT, akala n’yo lang ‘yun.

Iisa lang ang mukha naming mga pasahero. Lahat kami ay mga zombie…este, mga mandirigma sa kalsada.

Kaya utang na loob, Metro Manila badly needs a better and sustainable transport system.

Sana, matupad na.

#bettertransportsystemnownaplease 

—Pasay City | 25 Enero 2018

Advertisements

Bus ride

Published May 28, 2017 by dapithapon

IMG_20170519_230211_409.jpg

Salty tears roll down her cheeks.
She ain’t moving yet her lips are quivering.
She looked outside to watch the shadow
of her embattled lover fade into her memory.
Raindrops stained the bus windows and
blurred her vision.
But she could see the light from the lamp post
Repeatedly flickering like fireflies.

The voices and images in her head
cracked the melancholic silence.
A man whispered to her,
“It’s happening again.
We need a revolution.
I’m leaving. Don’t look for me.”

She held his rough, calloused hands.
Struggling to find the right words to say
She then heaved a deep bitter sigh and
Uttered these piercing words:
“If you leave, I’ll perish.”

As much as it invokes a chilling threat,
The man turned his back and shut the door.

She stared blankly at the flower carvings of the wooden door
while clutching a piece of bloodied paper closer to her heart.

H.C.P.
Pasay City
26 May 2017

%d bloggers like this: